با کمک خانوادهامون تونستیم یه خونه کرایه کنیم. از این بابت هم خیلی خوشحالم و هم کمی نگران.

این روزها زندگی ام ابعاد تازه ایی پیدا کرده و استقلال بطور کامل یعنی رفتن زیر سقف خانواده دو نفره کوچکمان به مهم ترین مسئله زندگی ام تبدیل شده ... البته این هم به خیر و خوشی می گذرد.

گیر افتادم

دلم می خواد این مطلب رو برای اون هایی بنویسم که ته دلشون می دونن که دنیا چقدر عجیب و غریب و باور دارن که همیشه حوادث غیر قابل ژیش بینی می تونه واسه آدم اتفاق بیفته ... در حالی که مدت ها پیش از درس خوندن متنفر شده بودم ناگهان جرقه ایی توی ذهنم زد و به خودم گفتم بجای اینکه عقب بشینم وقتشه که بخودم بیام و رشته مورد علاقم رو پیدا کنم و توش پیشرفت کنم. این شد که بدون هیچ پیش زمینه ایی شروع به خوندن رشته شهرسازی کردم و هرچی توش بیشتر پیش رفتم بیشتر ازش خوشم اومد و وقتی دوباره بخودم اومدم دیدم که دانشجوی کارشناسی ارشد شدم و کلی دوست جدید و باحال دور و برم هستند ...

 شیرین عزیزم دوستت دارم

می دونم بی حوصله شدی

اما بازهم دوستت دارم

                  دوستت دارم

                          دوستت دارم

 

این روزها اینقدر مشغول زندگی کردن یا به قول شاعر " گاز زدن به سیب زندگی" هستم که وقت خونه تکونی این آلونک که قدمتش به سالهای دوستیمونه رو ندارم. اما از این موضوع دلگیر نیستم چون راز دلم رو می تونم هر شب توی گوشهات زمزمه کنم. بالاخره وارد بازی زندگی شدیم. با همه زیبایی هاش و با همه روزهایی که آدم رو ضربات زندگی گیج می کنه. خدا کنه هیچ وقت یادمون نره که چرا این بازی رو شروع کردیم و تا آخرش بریم.

 

                                             دوستت دارم

 

 

با خودم قرار گذاشتم یه روز عکست رو پشت پلکم بکشم تا هر وقت خوابم ببره چشمام رو بهش بدوزم

دوست دارم

آنچه فکر می کنیم ... ریتم آهنگ زندگی

و

آنچه می گوییم ... ملودی آن است

 در نیمه شب سرد پائیزی به انتخاب همدم لحظه های گرم زندگی ام می اندیشم. این روزها ابر کوچک من در آسمان صاف آرزوها شکل عروسی سپید به خود گرفته و من چشم به راه باریدن گلبرگ هایش بر روی تپه دنج تنهایی ام تنها نشسته ام. زانوهایم را در بغل گرفته ام و می مانم تا به بالای سرم بیاید و آنقدر ببارد تا تنم خیس و سینه ام پر از هوایش شود ...

صبح شده است و من هنوز بالای تپه نشسته ام. دیگر ابر در آسمان نیست اما درونم حس غریبی رخنه کرده و در آسمان رنگین کمانی می درخشد . . .

 

خدا

از روزی که متولد شدم

                              تنها به تمنای یک چیز چشم گشودم و

                                                                                 دیدم و دیدم و دیدم

تا

     تو

 تویی که نابودم کردی کورم کردی و کرم کردی و

                            مرا در سر تا پای وجودت زنده کردی تا

                                                                               ببینیم و ببینیم و ببینیم

                              تا

                                    بمیریم.

مي خواهم به اين مناسبت سه بخش از نوشته هاي پيشينم را براي شيرين عزيزم از آرشيو دست نوشته هاي خودم در سال مشتركي كه داشتيم در اين قسمت بگذارم:

ادامه مطلب